Vroeger moest ik er niks van hebben: tweedehands kleding. Wie weet was er iemand in overleden. Luguber idee, dus gewoon ‘nee’. Sinds kort heb ik er liefde voor, omdat er heuse pronkstukken tussen zitten die een tweede kans krijgen. En als iets 'goed' voelt, dan neem ik het mee.
Met regelmaat loop ik het winkeltje Regverdig in Leeuwarden voorbij, maar heel af en toe krijg ik een ingeving: ‘even kijken’. Het is een winkeltje met tweedehands kleding. Een soort kringloop, maar niet helemaal. Zo besloot ik ook die bewuste dag even te kijken, want ik zocht een roze blouse. Ik ben werkelijk waar alle winkels afgegaan, van de Zara toen die nog in hartje Leeuwarden zat tot de H&M: nergens was wat ik echt zocht. En als ik iets wil, dan ga ik net zo lang door tot ik het in handen heb of krijg. Iets met strijdlustig en doorzetten. Anyway, ik liep langs de Regverdig en ik weet niet wat mijn ogen naar de winkel deed toetrekken, maar ik keek. En daar in het rek, vooraan, hing een roze blouse. Exact in de kleur die ik zocht én in mijn maat. Het bijzondere van dit winkeltje is dat het van elk kledingstuk maar één exemplaar heeft, omdat het afhankelijk is van inbreng. Het is dus geen groothandel waar je tien dezelfde items hebt in dezelfde maat, dus extra geluk wanneer je maat aanwezig is. Ik ging de winkel binnen en pakte de blouse. Achter de blouse hing nóg een roze blouse, alleen was dit van een ander materiaal, ietwat ruw. Ook mooi, dus ik besloot met beide roze blousjes naar de paskamer te gaan. Het was niet druk, beide paskamers waren nog vrij.
