Cashen

Momenteel onwijs verslaafd aan het verkopen van kleding via Vinted. Ik vind het hebben van minder spullen heel fijn en verkoop veel kleding, want ik streef ernaar dat ik de kastdeuren kan openen zonder dat een ware bult mij tegemoet komt rollen zoals in de scène van Pippi, want dat is de dagelijkse realiteit.

 

Ik verstuur pakketten met kleding via een klein winkeltje voorzien van pakketpunt, het is een telefoonwinkel waar mensen Lebara beltegoed kopen en kunnen internetten. De winkel heeft een mascotte, namelijk een oranje kat die je beter niet kunt aaien, anders ben je een schram rijker. En fluoriserend, fel licht waarbij je andermans poriën kunt tellen.

De eigenaar verkoopt ook telefoonhoesjes, er hangt zelfs nog een voor de iPhone 6. Dat die iPhones nog op de markt zijn verbaast me, maar dat even terzijde.

De man in kwestie kent mij inmiddels bij naam en weet steevast welke verzendoptie ik kies. Ik weet niet in hoeverre dat ernstig is, maar zolang hij kan lachen wanneer ik de winkel binnenkom, dan is het goed.

En wanneer ik de winkel verlaat, zeg “tot de volgende keer” en hij mij lachend groet met, ik citeer: “tot moergen, jij elke dag hier, jouw zaken goed dus mijne ook” dan weet je dat hij aan het cashen is.

Ik weet dat zo’n pakketpunt een x aantal cent per pakket krijgt, dus ik gun het zo’n kleine winkel van harte. Het is wellicht niet veel, maar met de hoeveelheid pakketjes die ik verstuur kun je wel stellen dat het een mooie bijverdienste is voor de eigenaar. Win-win; het pakketpunt een x bedrag per pakket, een ander heeft ‘nieuwe’ kleding en het enige wat mij tegemoet komt rollen, is geld.